آری...

یک سال گذشت!

حکومت اسامی نامزدهای انتخابات را که صلاحیتشان توسط مراجع ذی صلاح تایید شده بود (حالا چه با حکم حکومتی ! یا تایید رهبری و ... ) اعلام کرد  و مردم این حق را داشتند که از بین تایید صلاحیت شدگان یکی را به عنوان رئیس جمهور انتخاب کنند.

این حق اولیه مردم است که در حکومتی که شیوه اش جمهوری است با رای خود مسوولین خود را انتخاب نمایند و درحکومت های جمهوری این امر از بدیهیات است .البته در کشور ما ابتدا باید شورای نگهبان صلاحیت نامزدها را تایید کند و سپس از بین کسانی که از فیلتر گذشته اند و در وفاداری شان به نظام و علاقه مندانی شان به پیشرفت حکومت هیچ شکی نیست یک را مردم به عنوان رئیس جمهور انتخاب نمایند و منهم اینگونه می اندیشیدم که از بین تایید صلاحیت شدگان حق دارم به عنوان رئیس جمهور هر کدام را که دلم بخواهد  انتخاب کنم!

اما زهی خیال باطل ...!

امروز که یک سال از آن ماجرا گذشته است می فهمم که بسیار اشتباه می کرده ام و نباید هر کس را که دلم می خواست انتخاب می کردم !

آری ! اینک که یک سال گذشته است بار ها و بار ها مورد طعن و حتی لعن ونفرین برخی از آقایان  قرار گرفته ام .فقط به این جرم که به کسی که دلم خواسته رای داده ام !

شاید قبلا برخی از مطالبم را خوانده باشید ( 1- 2 - 3  ) ومتوجه شده باشید که به جرم  اینکه رئیس ستاد دکتر معین در شهرستان بوده ام  از برخی از مسائل بسیار پیش پا افتاده و ساده  هم محروم شده ام و البته این فقط در مورد من نیست و حتما دیدید که حتی در مجلس هم نماینده ای یکی از گزینه های رئیس جمهور برای وزارت نفت را فقط به این دلیل که خانواده اش به دکتر معین رای داده بودند فاقد صلاحیت لازم برای وزارت نفت دولت مهرورز !!!! و عدالت گستر!!!! دانست.واز این گونه نمونه ها در این روز ها زیاد می توانید ببینید!

آری  در مطلب قبلی نوشته بودم برخی مارا فقط برای رای دادن می خواهند و اینجا اصلاح می کنم که "برخی فقط ما را برای رای دادن به خودشان می خواهند!"